وى ميگويد : از امام عليه السلام راجع بمولائى كه اراده داشت كنيزش را به عقد عبدش درآورد سئوال نمودم كه وى چگونه اين نكاح را بانجام رساند ؟ حضرت فرمودند : كافيست كه مولى به عبدش بگويد فلان كنيز را به نكاح تو درآوردم و مبلغى مال از جانب عبد يا از طرف خودش به كنيز اعطاء نمايد اگرچه مدّى از طعام يا درهمى از دراهم باشد . قوله : اذا زوّج عبده امته : ضمير فاعلى در [ زوّج ] و ضمير مجرورى در [ عبده ] و [ امته ] به مولى راجعست . قوله : ان يعطيها شيئا من ماله : ضمير فاعلى در [ ان يعطيها ] و ضمير مجرورى در [ ماله ] بمولى و ضمير مفعولى در [ يعطيها ] به امه عود مىكند . قوله : ليكون بصورة المهر : ضمير در [ ليكون ] به [ شيئا ] راجع است . قوله : جبرا لقلبها و رفعا لمنزلة العبد عندها : ضميرهاى مؤنث به [ امه ] راجعست . قوله : لصحيحة محمد بن مسلم عن الباقر عليه السلم : روايت مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 548 به اين شرح نقل فرموده است : محمد بن على بن الحسين باسنادش از علاء از محمد بن مسلم از مولانا ابيجعفر عليه السلام قال : سئلته عن الرّجل كيف ينكح عبده امته ؟ قال : يجزيه ان يقول : قد انكحتك فلانة و يعطيها ما شاء من